ودر مجموع شايد آنچه را كه مرحوم « مولى عبد اللّه أفندي قده » در كتاب مستطاب « رياض العلماء » جمع آورى فرموده است مفصّل‌ترين شرح حالي باشد كه از « عمرى » در كتابي آمده است ، وآنچه را كه شيخ اجلّ حرّ عاملي قدّس اللّه سرّه در « أمل الآمل » نقل فرموده عينا از « معالم العلماء » ابن شهرآشوب است ، وآنچه مؤلّفان « الدرجات الرفيعة » و « أعيان الشيعة » و « روضات الجنّات » ( عرضا واستطرادا ) و « تنقيح المقال » و « الذريعة » و « طبقات أعلام الشيعة » و « ريحانة الأدب » و « راهنماى دانشوران » مرقوم فرموده‌اند ، تلخيص وتفصيل ويا تجزيه وتحليلي است از همانچه در « رياض العلماء » ودو سه مأخذ سابق الذكرى كه مؤلّف محترم رياض از آن نقل وگلچين فرموده است مىباشد ، وهمهء آن نيز مأخوذ از المجدى است . بلى تنها سيّد شريف جليل شمس الدين أبو علي فخّار بن معدّ الموسوي قدّس سره در « الحجّة الذاهب ص 26 » باسناد خود از طريق شيخش سيّد عبد الحميد « 1 » ابن التقي الحسني ره ، از أبي الحسن عمرى خطبهء معروف جناب أبي طالب عليه السلام را در تزويج حضرت خديجة عليها السّلام بحضرت ختمى مرتبت صلّى اللّه عليه وآله روايت مىكند ، كه عمرى اين خطبه را در « المجدى » نياورده است ، واين تنها موردى است كه بنظر قاصر اين حقير رسيده است كه كسى از عمرى چيزى نقل كند كه در « المجدى » نيامده باشد .

--> ( 1 ) اين سيّد بزرگوار همان است كه سيّد شمس الدين فخّار بن معد ، المجدى را بر أو قرائت ، واز طريق أو ومشايخ أو از عمرى روايت فرموده است ( به شرحي كه در وصف مخطوطات بعدا مذكور خواهد شد ) .